Beklemek dedikleri bir sessizliktir, Zaman ağırlaşır, sözler azalır. Bir adın var içimde büyüyen, Her akşam biraz daha çoğalır. Beklemek bazen pencere başında, Geçmeyen saatlere bakmaktır. Hasret dediğin uzun bir yol, Yorulsan da dönmemektir. Bir mesaj düşer mi diye düşünürken, Kalbim bin kere kapıya çıkar. Adını duyacağım bir ihtimal, Bütün gecemi ayakta tutar. Beklemek, kendini oyalamaktır biraz, Bir şey olacak sanıp durmaktır. Gelmeyeceğini bile bile, İçinden seni çağırmaktır. Ve yine beklerim, yine susarım, Bildiğim tek yol budur bana. Hasret dediğin şey bitmez ki, Sadece alışır insan zamana.