Bir kadar yakınsın bana, Nefesimin kararsız yerinde… Adını anınca susuyor içim, Kalbim kendini ele veriyor sessizce. Sokaklar senden geçiyor sanki, Her köşe biraz "sen" diye dönüyor. Ben seni gel diye çağırmadım, Kal deme cesaretim de olmadı. Ama gitme ihtimali… Her akşam üstü Biraz daha ağırlaşıyor içimde. Sevda dediğin; Yanında olunca değil, Yokken bile Yer açabilmektir kalbinde.