Gözlerine bakınca kandım, Aşk denen illete yakandım. Bir nefesinle bahar oldum, Bir bakışınla zamandım. Sözlerin bir şarkı gibi, İçimde durmadan çalardı. Seni sevmek kaderim sandım, Meğer ayrılık hep varmış… Gittiğinde anladım sessiz, Kalbim kendi kendine yandı. Yine de pişman değilim; Ben aşka bile bile kandım.