Senden sonra akşamlar daha erken iner, Bir sessizlik çöker odama usulca. Hasret dediğin bir boşluk değil sadece, İçimde sürekli açılan bir kapı gibi. Senden sonra her yol biraz yarım, Her şehir bana biraz yabancı. Bir adın var dilime dolanan, Kimse bilmez neden sustuğumu şimdi. Senden sonra öğrendim beklemeyi, Zamana inat kalmayı aynı yerde. Hasret dediğin şey sensizliğe alışmak değil, Seni her gün yeniden özlemekmiş meğer.