Sessiz gece çökerken pencereme, Adın kalır en sönük ışıkta. Hasret dediğin ağır bir düşünce, Uykuya bile geç kalır insan bazen. Sessiz gece konuşur içimle, Kimse duymadan büyür yokluğun. Bir adım atsak kavuşur muyduk, Bilmiyorum… sorusu kalır suskunluğun. Sessiz gece sana benzer biraz, Uzaktan, soğuk ama tanıdık. Hasret dediğin şey işte tam burada, Kalbimin en karanlık yerinde saklı.